Kryzys w parze po narodzinach dziecka

kryzys pary po porodzie.jpg

Pojawienie się dziecka w życiu pary często prowadzi do kryzysu pomiędzy partnerami i obniżenia satysfakcji ze związku. Zmienia się dynamika związku, możliwości spędzania czasu we dwoje są ograniczone, pojawiają się nowe wyzwania, coś co było oczywiste dla partnerów przestaje takim być. Czy można się na to przygotować?

Rzeczywistość związku po narodzinach dziecka

Zmęczenie fizyczne i psychiczne, organizowanie dnia i życia wokół potrzeb dziecka, nieprzewidywalność, wysoki poziom stresu, niezaspokojone potrzeby osobiste partnerów, poczucie wyizolowania społecznego, zderzenie wyobrażeń z realiami bycia rodzicami – to rzeczywistość związku po narodzinach dziecka. W tym czasie zmienia się również romantyczna strona związku. Skupieni na dziecku partnerzy często zapominają o sobie jako parze, widzą siebie samych i siebie nawzajem jako rodziców, nie partnerów czy kochanków, zmniejsza się zaangażowanie w związek. Po jakimś czasie może pojawić się rozczarowanie, frustracja związana z brakiem czasu spędzanego tylko we dwoje, ograniczeniem uwagi jaką dostajemy od partnera, zmniejszeniem częstotliwości czy intensywności kontaktu fizycznego między partnerami oraz współżycia seksualnego.

Czy kryzys jest nieunikniony?

Badania[i] prowadzone na parach w trakcie pierwszych 8 lat związku pokazują, że jakaś forma kryzysu w związku po narodzinach dziecka jest wielce prawdopodobna, choć jego nasilenie bywa niewielkie lub umiarkowane. Większe prawdopodobieństwo kryzysu jest m.in. skorelowane z długością trwania związku (im dłuższy związek tym mniejszy spadek satysfakcji po pojawieniu się dziecka), jakością związku przed narodzinami dziecka (niska jakość komunikacji, nierozwiązane problemy i konflikty obecne przed pojawieniem się dziecka, niskie umiejętności  radzenia sobie z konfliktami nasilają kryzys po narodzinach). Badania pokazują, że obniżanie się satysfakcji ze związku następuje również w parach, które nie posiadają dzieci, nie jest jednak tak nagłe jak kryzys po narodzinach dziecka.

Czy można się na to przygotować?

Można i warto się przygotować na prawdopodobny kryzys związany z przemianą pary w rodziców choć nie wszystko da się przewidzieć. Pierwsze przygotowania powinny nastąpić na etapie planowania ciąży a może nawet wcześniej, w momencie decyzji o małżeństwie. Partnerzy powinni ze sobą rozmawiać na tematy związane z posiadaniem dzieci, np.:

  • Czy chcemy mieć dzieci? Ile dzieci chcemy?
  • Kiedy chcemy, aby dzieci pojawiły się w naszym życiu?
  • Jak wyobrażamy sobie opiekę nad dziećmi w pierwszych miesiącach po narodzinach oraz później?
  • Jak chcemy wychowywać nasze dzieci? (jakie zasady, obowiązki itp.)
  • Jak sobie poradzimy z dodatkowymi kosztami związanymi z pojawieniem się dziecka?
  • Jak zadbamy o siebie jako parę kiedy zostaniemy rodzicami?

Od pierwszych rozmów do narodzin dziecka może upłynąć sporo czasu, mogą zmienić się okoliczności, warunki życia czy przekonania samych partnerów. Jeśli tak się stanie, do rozmów trzeba wracać. Mają służyć one wypracowaniu wspólnej wizji i zmniejszeniu ryzyka konfliktu. Nie warto zakładać, że „jakoś to będzie”, że skoro się kochamy i chcemy mieć kiedyś dzieci to „sprawy same się ułożą”.

Ważnym obszarem jest jakość komunikacji w związku oraz umiejętność radzenia sobie z konfliktami. Warto je wzmacniać i rozwijać na każdym etapie związku, tak aby po pojawieniu się dziecka w życiu pary komunikowanie sobie nawzajem swoich przeżyć, potrzeb, oczekiwań i wyrażanie próśb było normą i spotykało się z empatyczną reakcją i zrozumieniem partnera.

Jeśli dziecko już pojawiło się w życiu pary, warto przyglądać się temu co się dzieje w każdym z partnerów i pomiędzy nimi, reagować na bieżąco, rozmawiać, szukać rozwiązań, które będą służyć partnerom. Jeśli trudno jest  poradzić sobie we własnym zakresie, można również sięgnąć po wsparcie, np. w postaci spotkań z psychoterapeutą.

Beata Zielińska-Rocha

 

[i] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2702669/